Leden van IJs- en Skeelervereniging Krabbendijke op de baan in Biddinghuizen

De opbrengst van deze zesde editie van de Raps24KiKa was wederom een record (in 2008 was de opbrengst ruim € 18.000,-).

Hierbij het verslag van Team Luctor et Emergo:

Vrijdagmorgen 4 september om kwart voor 10 vertrokken Toon, Gerbert en Bennie als chauffeur vanuit Krabbendijke naar Biddinghuizen. Mark, woonachtig in Zoetermeer vertrok op eigen gelegenheid, maar wel met caravan naar Biddinghuizen. Met onderweg een paar buien kwamen we rond 12 uur onder een stralende zon, maar een stevige bries aan bij FlevOnice. Mark was inmiddels ook gearriveerd en was al bezig de caravan te plaatsen. Samen hebben we de voortent aangekoppeld, daarna konden we onze spullen uitladen en konden we ons gereed maken voor het evenement.
Rond een uur of 2 hebben we een verkennende ronde van 5 km gereden op het prachtige asfaltparcours van FlevOnice. Later zou de binnenring worden afgesloten en zouden we rondes gaan rijden van 2.7 km.

Na de proefronde hebben we ons aangemeld bij de organisatie en verkregen we onze startnummers. Deze waren als volgt: Bennie Kriekaard 76, Toon Molendijk 77, Gerbert van Manen 78 en Mark van den Berg 79. Tevens verkregen we een extra rugnummer met RFID tag erin, wat gebruikt zou worden voor de tijdsmeting en om zodoende ook het aantal rondes te kunnen meten.
Rond half 4 werden we geïnformeerd over de gang van zaken tijdens de komende 24 uur. Het tijdstip van 4 uur kwam toen heel dichtbij. Het was de bedoeling om eerst met de gehele groep een gezamenlijke ronde te rijden, waarna de teamcaptains de eerste ronde zouden afklokken en daarna was het begonnen.
Aangezien maar één rijder tegelijkertijd op de baan mocht rijden hebben we ronde per ronde afgewisseld. Later in het evenement hebben we wel eens een aantal ronden achter elkaar gereden. Ondanks de zon stond er toch een stevige wind wat best energie kostte.
Nadat we 1,5 uur hadden geskeelerd was het voor 2 van de 4 alweer tijd voor het avondeten. Dit was prima verzorgd door de catering van FlevOnice. De andere 2 gingen om beurten verder met het rijden van de rondjes. Nadat ook de laatste 2 hadden gegeten bleek bij terugkomst Eva van Rheenen aanwezig te zijn die haar vriend kwam aanmoedigen die in een ander team reed, maar die bereid was een aantal ronden met ons team mee te rijden. Hierdoor konden wij wat extra rusten. Zij heeft van
ongeveer 19.00 tot 21.00 uur met ons samen gereden.

Natte baan

Helaas ging de lucht steeds meer betrekken en jawel, tegen 9 uur vielen de eerste druppels en het ging steeds harder regenen. Op den duur was het zo erg dat de baan blank begon te staan en de afvoer de hoeveelheid regen niet meer kon verwerken. In allerijl werden er regencapes uitgedeeld zodat we niet door en doornat werden. Echter door al het water op de baan waren de skeelers van binnen al niet droog meer en reed bijna iedereen met soppende skeelers.
Uiteindelijk werd de regen zo erg dat om half 10 de teamcaptains werden opgeroepen voor spoedoverleg. Gezamenlijk is besloten om de race van 21.50 tot 24.00 uur stil te leggen. Hierdoor hadden we wat extra tijd om te rusten of om gebruik te maken van de fysiotherapeuten die tijdens het gehele evenement ter beschikking stonden om de zere benen en rug wat op te knappen. Maar we waren nog maar op een kwart van de 24 uur.. wat moest dat worden?
Nadat tegen middernacht de bui overgegaan was werd er opnieuw gestart. Hierna ging het redelijk goed, al viel er af en toe wel een buitje. De eerste uren na middernacht waren vrij zwaar. Hoewel de baan wel wat verlicht was, waren er plekken waar het vrij donker was en waar er nog veel water op de baan stond. Op zo’n moment ga je bedenken waar je mee bezig bent. Maar toch is de wilskracht om door te gaan
groter. Niemand geeft op, dus ook wij niet. Wel waren er ’s nachts minder teams op de baan, maar aangezien wij toch een redelijke klassering wilden, bleven we toch doorrijden.

Rijden in het donker

Tijdens de nacht hebben we meestal met z’n drieën gereden zodat één persoon kon rusten. Tegen 4 uur in de morgen werd de regen weer sterker en hebben we noodgedwongen even wat pauze gehouden. We waren toen op de helft en hadden samen zo’n 77 ronden gereden. Inmiddels was de grond bij de caravan zo nat (er stond 5 cm water in de voortent) dat het één grote blubberzooi was, en daar moesten we dan met onze goede skeelers doorheen. (er stond meer water op het zeil dan eronder). We hebben dan ook regelmatig onze lagers moeten smeren, want wat liepen die te piepen.
Nadat de regen weer wat was opgehouden gingen Mark en Gerbert weer wat rondjes rijden, terwijl Bennie en Toon na eerst een kop soep te hebben genuttigd wat probeerden te slapen. Om half 7/7 uur zijn we weer met z’n allen gaan rijden. Ondertussen hebben we het onbijt genuttigd en tevens van de gelegenheid gebruik gemaakt om bij de douches m.b.v. de föhns de skeelers wat droog te maken,
zodat we weer met droge sokken konden rijden.
Zowaar, de zon kwam door en leek de regen wolken te verdrijven. Een paar keer werden we nog verrast door een klein buitje (natuurlijk wanneer we halverwege de baan reden en de regencapes in de tent lagen). Hoe dichter we bij het middaguur kwamen hoe beter het weer werd, alleen de wind werd ook steeds harder. Men sprak over 7 bft. Aangezien het terrein van FlevOnice midden in de polder ligt, heeft de wind daar vrij spel. Het was hard werken om door de wind heen te komen. Gelukkig hielp men elkaar
veel door om beurten voor elkaar op kop te rijden.
Langzamerhand gingen de pijntjes ook steeds meer komen. De één z’n benen, de ander z’n voeten, weer een ander z’n knie of de rug, maar dat is dan ook niet vreemd. Na 20 uur bezig te zijn geweest mag je ook wat voelen. Regelmatig kregen we van de jury een update van de stand van zaken. Lagen we in het begin op de 16e plek in het klassement, ’s nachts stegen we naar top 10, maar dat kwam ook doordat ’s nachts
niet alle teams reden. Tegen het eind van de 24 uur werd het duidelijk dat we rond de 12e plek zouden komen. Deze positie hebben we ook vast kunnen houden.
Met z’n allen hebben we geprobeerd het aantal rondjes zo eerlijk mogelijk te verdelen. Dat is ons aardig gelukt. Alleen kreeg Gerbert gedurende de middag meer last van z’n knie zodat hij wat rondjes heeft overgeslagen. Tegen 4 uur bleek dat wanneer je voor 4 uur de finish nog overkwam je nog een volle ronde mocht rijden. Deze laatste ronde hebben we met z’n 4-en gereden. Doordat maar één persoon mocht afklokken en Bennie als eerste reed kreeg hij deze extra ronde achter z’n naam.
Bij de definitieve uitslag bleek dat ons team op de 12e plek stond met 171 ronden, dit met de volgende verdeling:
Bennie Kriekaard 44 ronden snelste ronde 6:32.1
Toon Molendijk 42 ronden snelste ronde 6:26.3
Gerbert van Manen 35 ronden snelste ronde 6:02.9
Mark van den Berg 42 ronden snelste ronde 6:56.4
Eva van Rheenen 8 ronden snelste ronde 6:22.1

Vrolijkheid en blije gezichten

Nadat iedereen was gefinished stelden alle teams zich op om nog een ereronde te rijden over de 400m baan. Blij maar voldaan. De 24 uur was gehaald. Na deze ronde was het alles opruimen. Alle natte sokken bij elkaar zoeken, de voortent afbreken, de
auto inruimen. Ondertussen was de verloting en het opbod al begonnen. Hiermee werd nog flink geld opgehaald voor het goede doel.
Hierna werden de eerste 3 teams gehuldigd voor hun prestatie. Ter vergelijking met ons team: De eerste 3 teams reden respectievelijk: 228, 218 en 217 ronden. In het team van de winnaar werd ook de snelste tijd gereden: 4:24.8. Tevens waren er 2 solorijders die het gepresteerd hebben om elk 400 km te rijden. Een enorme prestatie
Toen werd het tijd voor het belangrijkste moment van de dag: de bekendmaking van de opbrengst. Aan de vertegenwoordigers van stichting KiKa werd een cheque overhandigd ter waarde van € 25.225. Een stevig applaus was het gevolg. Namens de stichting Kika werden alle deelnemers hartelijk bedankt voor hun inzet en voor het mooie bedrag. Dit geld zal worden besteed aan het onderzoek naar kinderkanker met de hoop dat ieder jaar meer kinderen genezen kunnen worden.
Het team Luctor et Emergo spreekt de wens uit dat dankzij deze opbrengst voor vele kinderen mag gelden, wat Luctor et Emergo (de zeeuwse lijfspreuk) betekent: Ik worstel en kom (de kanker te) boven!!
Krabbendijke, 7 september 2009
Bennie Kriekaard
Toon Molendijk
Gerbert van Manen
Mark van den Berg

Filmpje:

Voor zowel Mesu (hierboven op een foto uit 2006 in het midden) als Swings was het dit seizoen de eerste podiumplaats in de competitie. Ze hadden zich in de wedstrijd in Twello al meer laten zien. Arjan Smit en Mesu waren er eerder ook al samen vandoor gegaan. Ze kregen toen 23 seconden voorsprong. In een volgende ontsnapping sprongen Mesu, Smit en Swings weg. Ze werden niet meer door het peloton ingehaald. Mesu probeerde de beide anderen medevluchters te verrassen door vroeg de eindsprint aan te gaan, maar Arjan Smit wist te counteren.
Mesu (Gibo-Raps) en Swings (CadoMotus) vonden de race ‘heel zwaar’. Er stond veel wind en sommige gedeelten van het parkoers waren nog nat door eerder gevallen regen.
,,Ik kon weinig kopwerk doen. Ik had niet verwacht dat ik dit seizoen nog goed zou zijn voor een podiumplaats,” zei een opgetogen Erwin Mesu (20), die vorig jaar zijn eerste A-wedstrijd won in Oldebroek.
De beloftenrace, waarin Erwins broer Niels Mesu van start ging, was een prooi voor Roelof Koops (Eexterveen). Tijdens de wedstrijd vielen er twee flinke regenbuien. De weg was daardoor nat, wat de wedstrijd flink beïnvloedde. Koops sprong tien ronden voor het einde weg. Ondanks diverse pogingen, waarbij Mesu ook meestreed, werd hij niet achterhaald. De Belgische klassementsaanvoerder Sander Corné (winnaar bij de beloften in Domburg) werd tweede en Bouwe Meijer derde. Niels Mesu eindigde op de zevende plaats.
Volgende week wordt in Rijssen de finale van de World on Wheels-competitie verreden, waarna de meeste rijders zich gaan opmaken voor het schaatsseizoen.

De opkomst op de skeelerbaan in de Goese wijk Ouverture viel enigszins tegen: vier kinderen onder de twaalf jaar en veertien personen van boven de twaalf jaar. Een schril contrast met de dik dertig deelnemers eerder deze zomer in Serooskerke. Het mocht de pret niet drukken, want daardoor had instructeur Andries volop de tijd om alles uitgebreid uit te leggen, voor te doen en waar nodig ondersteuning te geven. Hieronder nog twee fotootjes.

Meer weten over skeelerclinics? Ga naar www.zelanevenementen.nl

Hoewel het er niet keihard aan toeging, nam de Italiaan Mauro Corselli de Belg Jore Van Den Berghe op de 500 meter sprint bij de junioren op de weg nadrukkelijk te grazen. Doordat Corselli Van Den Berghe voortdurend hinderde, ging niet de favoriete Belg maar Corsellis landgenoot Michael Locci met de hoogste eer strijken. Een discutabel staaltje ploegentactiek. Het hoeft geen betoog dat Corselli werd gediskwalificeerd.

Filmpje:

De clinic wordt in samenwerking met Zelan Evenementen gehouden. In anderhalf uur komen alle belangrijke vaardigheden aan de orde, zodat de deelnemers goed voorbereid op weg kunnen. Zelfstandig of tijdens een georganiseerde toertocht of wedstrijd.
Tijdens de clinic zijn alle materialen, dus ook skeelers, te gebruiken. Het is bij uitstek dé gelegenheid om eens uit te proberen of het skeeleren bevalt.
Op zaterdag 5 september is het ook mogelijk om al het geleerde in de praktijk te brengen tijdens de laatste wedstrijd van het Zeeuwse skeelerseizoen om de ABN Amro Skeelercup. Dit evenement vindt plaats aan de Verrijn Stuartweg in De Poel 1. Na afloop van de clinic wordt hierover informatie verstrekt, net zoals over andere skeelermogelijkheden.

De kosten bedragen 5 euro voor PZC-lezers. Let op de advertentie die binnenkort in de krant verschijnt. Bij inlevering van die advertentie bij de clinic wordt namelijk 7,50 korting berekend (de normale prijs is 12,50 euro). Voor kinderen tot 12 jaar is de aanvang 16.00 uur, volwassenen en kinderen vanaf 12 jaar beginnen om 19.00 uur. De prijs is inclusief materiaalhuur. Er dient ter plaatse contant te worden afgerekend. Meer informatie is beschikbaar via www.zelanevenementen.nl of www.skateinzeeland.nl.

Karlo Timmerman (Staphorst, 11 november 1986) is een Nederlands marathonschaatser en skeeleraar. Op dit moment schaatst hij voor Equipe Renault. Hij schaatst voor het tweede jaar in de topdivisie en won dit jaar zijn eerste topwedstrijd. Hij won op skeelers meerdere nationale titels op de baan en weg en heeft acht keer deelgenomen aan Europese kampioenschappen en vier maal aan het wereldkampioenschap. Timmerman woont in Groningen.

Karlo Timmerman

Timmermans palmares bij het schaatsen:
Winnaar Essent Cup Beloften 2006-2007,
Winnaar Greenery Six Beloften 2006-2007,
Winnaar 3e KNSB Cup Den Haag 11 oktober 2008,
Winnaar Essent cup Amsterdam 22 november 2008.

In de Holland Inline Cup skeeleren won Gerwin Smit het eindklassement over vier etappes. Erwin Mesu eindigde in Hallum op de negende plaats. In het eindklassement legde hij beslag op de twaalfde plek. Niels Mesu werd vijfde bij de beloften. Hij won tevens het eindklassement in die categorie.

Jacques Rogge

Op 13 augustus besloot het Internationaal Olympisch Comité (IOC) in zijn oneindige wijsheid golf en rugby toe te voegen aan de lijst van olympische sporten in 2016. Uit vijftig olympisch erkende sporten (waaronder korfbal) werd een shortlist van vijf gekozen: rugby, golf, skeeleren, karate en squash. Skeeleren, karate en squash vielen af omdat deze sporten minder aan de vooraf opgestelde voorwaarden van de olympische vergadertijgers zouden voldoen dan rugby en golf.
In de woorden van IOC-voorzitter Jacques Rogge gaat het bij die voorwaarden om:
1. de universaliteit. ‘Het moet op zoveel mogelijk plekken in de wereld beoefend worden.’
2. de attractiewaarde. ‘Je moet kijkers trekken in de stadions of op tv.’
Golf gold vooraf als de gedoodverfde favoriet. Iedereen wil Tiger Woods, het fenomeen uit de VS, op de Spelen zien. In juni, bij de presentatie van de sporten op het IOC-hoofdkwartier te Lausanne, viel er een videoboodschap van Woods te spotten.

Tiger Woods, wiens echte voornaam Eldrick is.

Een dag voordat de beslissing zou vallen herhaalde de Amerikaan, aan de vooravond van het PGA kampioenschap, nog eens dat hij er in 2016, zo mogelijk, bij zal zijn. ‘Ik ben dan nog niet met pensioen, hè’, aldus de nummer één van de wereld. Hij zal tegen die tijd, bij de Spelen van – vrijwel zeker – Chicago, 40 jaar zijn. Golf hoort ook thuis op de Spelen, voegde Woods toe aan zijn betoog. In 1900 (Parijs) en 1904 (St Louis) was golf een olympische tak van sport. Als de sport hernieuwd wordt toegelaten, komt er een toernooi voor de zestig besten bij de mannen en vrouwen, over 72 holes. De top-15 van de wereldranglijst is direct geplaatst.
De laatste keer dat rugby olympisch was, was in 1924, in Parijs. Dat rugby, voor zeventallen, nu hoog op de ranglijstjes staat, heeft te maken met de voorkeur van voorzitter Rogge. De Belg, ook al een olympisch zeiler, speelde in zijn jeugd verdienstelijk rugby.
Bij de Gemenebest Spelen, waar de Sevens-versie sinds 1998 wordt gespeeld, is rugby telkens weer na atletiek en zwemmen de grote publiekstrekker.
Die Rogge toch. Vast geen bezoekje gebracht aan het recent gehouden EK skeeleren in Oostende en Zandvoorde. Daar had hij, nota bene in zijn vaderland, met eigen ogen kunnen aanschouwen dat die sport in meer dan ruimte mate aan door hem zelf geformuleerde eisen voldoet. Het skeeleren was echter kansloos. Hoewel het een wereldsport is, maar het zonder boegbeelden zoals Tiger Woods in het golf moet stellen, is het onder meer commercieel niet aantrekkelijk genoeg. Wellicht is er ook een onvoldoende effectieve lobby vanuit de skeelerwereld gevoerd. Mede doordat rugby zijn voorkeur heeft, geeft Rogge bovendien blijk van vriendjespolitiek. Zeker als je bedenkt dat er slechts enkele landen, veelal Anglosaksische naties, in het rugby kanshebber zijn op een olympische medaille.

De Zeeuwse skeeleraars kijken vol ongeduld uit naar het spektakel in Friesland. Niels Mesu was dit seizoen al twee keer de beste belofte in de Holland Inline Cup in Vorden en Zwaagwesteinde. Hij krijgt in Hallum zestig kilometer voor de kiezen. Zijn oudere broer Erwin gaat bij de A-rijders voor de honderd kilometer. Van Niels Steenbakker is op het moment nog niet bekend of hij aan de start verschijnt. Wel is het Zeeuwse trio volop in training. Erwin Mesu en Niels Steenbakker koppelden vorige week zaterdag het aangename aan het nuttige. Met de koersfiets waren ze vanuit Walcheren naar Oostende gereden om Niels Mesu bij zijn EK-marathon aan te moedigen. Al met al een trainingsrit van 150 kilometer. Er zijn ook foto’s:

Niels Steenbakker (links) en Erwin Mesu achter de dranghekken in Oostende.

Niels Mesu, in het fraaie oranje, ingesloten tussen twee Belgen

Even de riem eraf in de bochten

Niels samen met een Fransoos en een Tsjech in de aanval. Zij werden helaas achterhaald.

Een moegestreden Niels. Hij behaalde de 31e plaats.