Zeeuwen skeeleren voor het goede doel

Hoewel de Raps24Kika al een poos voorbij is, wilden wij u toch deelgenoot maken van de ervaringen van enkele Zeeuwse deelnemers. Na 24 uur skeeleren werd liefst € 25.255,- opgehaald voor Stichting KiKa (kinderen kankervrij). Ruim tweehonderd liefhebbers namen in teamverband of solo deel aan dit bijzonder succesvolle evenement bij FlevOnice in Biddinghuizen.

Leden van IJs- en Skeelervereniging Krabbendijke op de baan in Biddinghuizen

De opbrengst van deze zesde editie van de Raps24KiKa was wederom een record (in 2008 was de opbrengst ruim € 18.000,-).

Hierbij het verslag van Team Luctor et Emergo:

Vrijdagmorgen 4 september om kwart voor 10 vertrokken Toon, Gerbert en Bennie als chauffeur vanuit Krabbendijke naar Biddinghuizen. Mark, woonachtig in Zoetermeer vertrok op eigen gelegenheid, maar wel met caravan naar Biddinghuizen. Met onderweg een paar buien kwamen we rond 12 uur onder een stralende zon, maar een stevige bries aan bij FlevOnice. Mark was inmiddels ook gearriveerd en was al bezig de caravan te plaatsen. Samen hebben we de voortent aangekoppeld, daarna konden we onze spullen uitladen en konden we ons gereed maken voor het evenement.
Rond een uur of 2 hebben we een verkennende ronde van 5 km gereden op het prachtige asfaltparcours van FlevOnice. Later zou de binnenring worden afgesloten en zouden we rondes gaan rijden van 2.7 km.

Na de proefronde hebben we ons aangemeld bij de organisatie en verkregen we onze startnummers. Deze waren als volgt: Bennie Kriekaard 76, Toon Molendijk 77, Gerbert van Manen 78 en Mark van den Berg 79. Tevens verkregen we een extra rugnummer met RFID tag erin, wat gebruikt zou worden voor de tijdsmeting en om zodoende ook het aantal rondes te kunnen meten.
Rond half 4 werden we geïnformeerd over de gang van zaken tijdens de komende 24 uur. Het tijdstip van 4 uur kwam toen heel dichtbij. Het was de bedoeling om eerst met de gehele groep een gezamenlijke ronde te rijden, waarna de teamcaptains de eerste ronde zouden afklokken en daarna was het begonnen.
Aangezien maar één rijder tegelijkertijd op de baan mocht rijden hebben we ronde per ronde afgewisseld. Later in het evenement hebben we wel eens een aantal ronden achter elkaar gereden. Ondanks de zon stond er toch een stevige wind wat best energie kostte.
Nadat we 1,5 uur hadden geskeelerd was het voor 2 van de 4 alweer tijd voor het avondeten. Dit was prima verzorgd door de catering van FlevOnice. De andere 2 gingen om beurten verder met het rijden van de rondjes. Nadat ook de laatste 2 hadden gegeten bleek bij terugkomst Eva van Rheenen aanwezig te zijn die haar vriend kwam aanmoedigen die in een ander team reed, maar die bereid was een aantal ronden met ons team mee te rijden. Hierdoor konden wij wat extra rusten. Zij heeft van
ongeveer 19.00 tot 21.00 uur met ons samen gereden.

Natte baan

Helaas ging de lucht steeds meer betrekken en jawel, tegen 9 uur vielen de eerste druppels en het ging steeds harder regenen. Op den duur was het zo erg dat de baan blank begon te staan en de afvoer de hoeveelheid regen niet meer kon verwerken. In allerijl werden er regencapes uitgedeeld zodat we niet door en doornat werden. Echter door al het water op de baan waren de skeelers van binnen al niet droog meer en reed bijna iedereen met soppende skeelers.
Uiteindelijk werd de regen zo erg dat om half 10 de teamcaptains werden opgeroepen voor spoedoverleg. Gezamenlijk is besloten om de race van 21.50 tot 24.00 uur stil te leggen. Hierdoor hadden we wat extra tijd om te rusten of om gebruik te maken van de fysiotherapeuten die tijdens het gehele evenement ter beschikking stonden om de zere benen en rug wat op te knappen. Maar we waren nog maar op een kwart van de 24 uur.. wat moest dat worden?
Nadat tegen middernacht de bui overgegaan was werd er opnieuw gestart. Hierna ging het redelijk goed, al viel er af en toe wel een buitje. De eerste uren na middernacht waren vrij zwaar. Hoewel de baan wel wat verlicht was, waren er plekken waar het vrij donker was en waar er nog veel water op de baan stond. Op zo’n moment ga je bedenken waar je mee bezig bent. Maar toch is de wilskracht om door te gaan
groter. Niemand geeft op, dus ook wij niet. Wel waren er ’s nachts minder teams op de baan, maar aangezien wij toch een redelijke klassering wilden, bleven we toch doorrijden.

Rijden in het donker

Tijdens de nacht hebben we meestal met z’n drieën gereden zodat één persoon kon rusten. Tegen 4 uur in de morgen werd de regen weer sterker en hebben we noodgedwongen even wat pauze gehouden. We waren toen op de helft en hadden samen zo’n 77 ronden gereden. Inmiddels was de grond bij de caravan zo nat (er stond 5 cm water in de voortent) dat het één grote blubberzooi was, en daar moesten we dan met onze goede skeelers doorheen. (er stond meer water op het zeil dan eronder). We hebben dan ook regelmatig onze lagers moeten smeren, want wat liepen die te piepen.
Nadat de regen weer wat was opgehouden gingen Mark en Gerbert weer wat rondjes rijden, terwijl Bennie en Toon na eerst een kop soep te hebben genuttigd wat probeerden te slapen. Om half 7/7 uur zijn we weer met z’n allen gaan rijden. Ondertussen hebben we het onbijt genuttigd en tevens van de gelegenheid gebruik gemaakt om bij de douches m.b.v. de föhns de skeelers wat droog te maken,
zodat we weer met droge sokken konden rijden.
Zowaar, de zon kwam door en leek de regen wolken te verdrijven. Een paar keer werden we nog verrast door een klein buitje (natuurlijk wanneer we halverwege de baan reden en de regencapes in de tent lagen). Hoe dichter we bij het middaguur kwamen hoe beter het weer werd, alleen de wind werd ook steeds harder. Men sprak over 7 bft. Aangezien het terrein van FlevOnice midden in de polder ligt, heeft de wind daar vrij spel. Het was hard werken om door de wind heen te komen. Gelukkig hielp men elkaar
veel door om beurten voor elkaar op kop te rijden.
Langzamerhand gingen de pijntjes ook steeds meer komen. De één z’n benen, de ander z’n voeten, weer een ander z’n knie of de rug, maar dat is dan ook niet vreemd. Na 20 uur bezig te zijn geweest mag je ook wat voelen. Regelmatig kregen we van de jury een update van de stand van zaken. Lagen we in het begin op de 16e plek in het klassement, ’s nachts stegen we naar top 10, maar dat kwam ook doordat ’s nachts
niet alle teams reden. Tegen het eind van de 24 uur werd het duidelijk dat we rond de 12e plek zouden komen. Deze positie hebben we ook vast kunnen houden.
Met z’n allen hebben we geprobeerd het aantal rondjes zo eerlijk mogelijk te verdelen. Dat is ons aardig gelukt. Alleen kreeg Gerbert gedurende de middag meer last van z’n knie zodat hij wat rondjes heeft overgeslagen. Tegen 4 uur bleek dat wanneer je voor 4 uur de finish nog overkwam je nog een volle ronde mocht rijden. Deze laatste ronde hebben we met z’n 4-en gereden. Doordat maar één persoon mocht afklokken en Bennie als eerste reed kreeg hij deze extra ronde achter z’n naam.
Bij de definitieve uitslag bleek dat ons team op de 12e plek stond met 171 ronden, dit met de volgende verdeling:
Bennie Kriekaard 44 ronden snelste ronde 6:32.1
Toon Molendijk 42 ronden snelste ronde 6:26.3
Gerbert van Manen 35 ronden snelste ronde 6:02.9
Mark van den Berg 42 ronden snelste ronde 6:56.4
Eva van Rheenen 8 ronden snelste ronde 6:22.1

Vrolijkheid en blije gezichten

Nadat iedereen was gefinished stelden alle teams zich op om nog een ereronde te rijden over de 400m baan. Blij maar voldaan. De 24 uur was gehaald. Na deze ronde was het alles opruimen. Alle natte sokken bij elkaar zoeken, de voortent afbreken, de
auto inruimen. Ondertussen was de verloting en het opbod al begonnen. Hiermee werd nog flink geld opgehaald voor het goede doel.
Hierna werden de eerste 3 teams gehuldigd voor hun prestatie. Ter vergelijking met ons team: De eerste 3 teams reden respectievelijk: 228, 218 en 217 ronden. In het team van de winnaar werd ook de snelste tijd gereden: 4:24.8. Tevens waren er 2 solorijders die het gepresteerd hebben om elk 400 km te rijden. Een enorme prestatie
Toen werd het tijd voor het belangrijkste moment van de dag: de bekendmaking van de opbrengst. Aan de vertegenwoordigers van stichting KiKa werd een cheque overhandigd ter waarde van € 25.225. Een stevig applaus was het gevolg. Namens de stichting Kika werden alle deelnemers hartelijk bedankt voor hun inzet en voor het mooie bedrag. Dit geld zal worden besteed aan het onderzoek naar kinderkanker met de hoop dat ieder jaar meer kinderen genezen kunnen worden.
Het team Luctor et Emergo spreekt de wens uit dat dankzij deze opbrengst voor vele kinderen mag gelden, wat Luctor et Emergo (de zeeuwse lijfspreuk) betekent: Ik worstel en kom (de kanker te) boven!!
Krabbendijke, 7 september 2009
Bennie Kriekaard
Toon Molendijk
Gerbert van Manen
Mark van den Berg