Domburg on Wheels: vanuit het peloton

Door Erwin

Niels en Erwin op kop

Zaterdag was het dan zo ver, Domburg on Wheels. Onze thuiswedstrijd en tevens de eerste wedstrijd van de World on Wheels competitie. Niels Steenbakker, Erwin Mesu en Andries Minderhoud gingen van start bij de A-rijders en Niels Mesu bij de B-rijders.

Om 17.15 gingen de B-rijders van start voor een wedstrijd van 24 rondjes door het drukke centrum van Domburg. Het peloton was niet enorm groot, maar toch met volop sterke rijders. Niels Mesu had een week geleden al laten zien dat hij mee kan doen met de besten in deze categorie. Dat liet hij ook zien in Domburg. Een kopgroepje van drie rijders reed in het tweede gedeelte van de wedstrijd weg. Daarachter ontstond een achtervolgend groepje, waarin Mesu zeer veel werk verrichtte. Dit resulteerde uiteindelijk in een kopgroep van negen rijders, die gingen strijden om de overwinning. Kevin Floris uit Purmerend probeerde een sprint te ontlopen door in de laatste ronden te ontsnappen.  Dit leek te lukken, maar in de laatste honderd meter werd hij toch nog achterhaald door de sprintende kopgroep. Mesu kwam uiteindelijk een paar centimeter tekort voor het podium en finishte als vierde.

Bij de A-rijders maar liefst drie  Zeeuwen aan het vertrek. Andries had in het begin moeite met het moordende tempo en het optrekken na de langzame bochten. Hij moest dan ook al vroeg lossen en stapte uit. Niels en ikzelf (Erwin) koersten vooraan mee en Niels verzette bergen werk in de eerste helft van de wedstrijd. Ikzelf reed met een dik ingepakte knie en had met de ploegleiding de afspraak gemaakt dat elk teken van pijn direct einde koers betekende. In het begin kon ik echter zonder pijn meerijden, hoewel ik wel kon merken dat ik weinig training achter de rug had in de laatste weken. Gelukkig bleek achteraf dat iedereen het begin van de koers ontzettend zwaar vond en moeite had gehad met de snelheid.

Veel verschillende kopgroepjes raceten door de straten van Domburg, maar geen elke groep kreeg de zege van het peloton. Halverwege de wedstrijd plaatste ik zelf nog een demarrage en kreeg drie mannen mee. We sloegen een klein gaatje, maar binnen een ronde wist het peloton al weer terug te komen. Vervolgens ging ook Niels weer in de aanval, maar hij had niet de kracht om een groot gat te slaan.

Met nog tien rondjes te rijden schoot er voor het eerst een stevige pijnscheut door mijn knie. Toen ik bij het aanzetten na de volgende bocht opnieuw pijn voelde, betekende dit voor mij einde wedstrijd. Het seizoen is nog lang en Domburg kwam uiteindelijk echt te vroeg.  Ook Niels bleek zichzelf uiteindelijk te hebben overschat en iets te enthousiast te hebben meegekoerst. Toen de koers in de laatste tien ronden ontplofte moest hij zijn inspanningen bekopen en viel hij met kramp uit.

De overwinning ging uiteindelijk naar Sjoerd Huisman, die na twee keer een tweede plaats nu wel wist te winnen. Hij reed in de laatste drie ronden weg, samen met Roy Boeve en Maarten Swings. Swings moest echter lossen. Dit werd vanuit het peloton gezien door Bart Swings, de broer en teamgenoot van Maarten. In een ultieme poging demarreerde hij richting de kopgroep. Hij achterhaalde uiteindelijk nog Roy Boeve, maar Huisman was al vroeg de sprint aangegaan en verzekerde zich op die manier van de overwinning. Bart Swings werd dus tweede, en Roy Boeve derde.

Opnieuw was Domburg on Wheels een prachtig evenement, met pure sport. Dit word echter wel geweldig ondersteund door de breedtesport, want met 141 deelnemers was ook de toertocht boven verwachting druk.